1869 Kara Cuma: Wall Street'i sallayan altın piyasası paniği

Cuma 25 - 11:47

“Kara Cuma” ifadesi, Şükran Günü sonrası alışverişle ilişkilendirilmeden çok önce, 19. yüzyıl Amerika'sındaki en dramatik finansal olaylardan birine atıfta bulunuyordu. 24 Eylül 1869'da, ABD altın piyasasını kontrol etme girişimi çöktü ve bu, altın fiyatlarında keskin bir düşüşe ve Wall Street'te ciddi bir bozulmaya yol açtı.

Olay, piyasa fiyatını etkilemek için yeterli miktarda altın biriktirmeye çalışan finansörler Jay Gould ve Jim Fisk etrafında döndü. O dönemde, Amerika Birleşik Devletleri, iç savaş öncesi benimsenen geleneksel altın standardının dışında, yeşil kağıt para olarak bilinen kağıt para ve altın ile işlem yapıyordu. Bu parasal durum, kağıt para ile altın arasındaki dönüşümde büyük ölçekli spekülasyon fırsatları yarattı.

Gould ve Fisk, piyasalardaki bir kıtlığın fiyatları yukarı iteceğine inanarak, yavaş yavaş büyük miktarlarda altın satın aldılar. Stratejileri, Başkan Ulysses S. Grant'ın kayınbiraderi Abel Corbin'i de içeriyordu; Corbin'in bağlantıları, gruba bilgiye erişim sağladı ve hükümetin altın satışlarına yaklaşımında etki aramalarına yardımcı oldu.

Eylül 1869'da alımlar yoğunlaştıkça, altın fiyatları hızla yükseldi. 24 Eylül'de altın yaklaşık 143 dolardan açıldı ve hükümetin müdahalesinin duyulmasından önce yaklaşık 162 dolara yükseldi. Bu artış, fiyatların devam edeceği beklentisiyle pozisyon alan birçok trader ve spekülatörün dikkatini çekti.

Başkan Grant, altın piyasası etrafındaki faaliyetlerden endişe duymaya başladı ve Hazine Bakanı George Boutwell'a müdahale etme yetkisi verdi. Hazine, piyasa spekülasyonunu kırmak için 4 milyon dolar değerinde altın salacağını açıkladı. Trader'lara bu haber ulaştığında, altın fiyatları yaklaşık 160 dolardan 135 dolara düştü.

Bu ani tersine dönüş, finansal piyasalarda şok dalgaları yarattı. Altın ve hisse senedi fiyatları keskin bir şekilde düştü, birçok aracılık firması kapanmak zorunda kaldı veya büyük kayıplar yaşadı. Altın ve hisse senetlerinin değeri yaklaşık 100 milyon dolar düştü ve bozulma Wall Street'in ötesine geçerek, tahıl ticareti ve finansal kredi ile bağlantılı diğer sektörleri etkiledi.

Gould ve Fisk, çöküşten tamamen yok olmadılar. Gould, Grant'ın planın şüpheli olduğuna dair endişelendiğini öğrendikten sonra hükümetin müdahalesinden önce altın satmaya başlamıştı, bu da onun kayıplarını sınırlamasına ve önemli kazançlar elde etmesine olanak tanıdı. Ancak Fisk, piyasa kırılma noktasına yaklaşırken alım yapmaya devam etti.

Krizin aynı zamanda bir siyasi skandal da yarattı. Kongre araştırmacıları, finansörler, Corbin ve hükümetle bağlantılı diğer figürler arasındaki ilişkileri inceledi. Bir kongre raporu, altın piyasasını manipüle etme girişiminde bulunulduğunu ortaya koyarken, ana figürlere karşı ceza davası açma gerekçesi bulamadı ve Grant'ı doğrudan bir yanlış yapmaktan akladı.

Kara Cuma, finansal piyasaların yoğun spekülasyona karşı ne kadar savunmasız olduğunu ortaya koydu; o dönemde düzenleyici korumalar bugünkü kadar gelişmiş değildi. Olay, borçlu para, piyasa yoğunluğu ve devam eden fiyat artışları beklentisi etrafında inşa edilen bir stratejinin kayıpları çok daha geniş bir finansal sisteme nasıl yayabileceğini gösterdi.

Bu nedenle, Eylül 1869 olayları, Amerikan finans tarihindeki önemli bir bölüm haline geldi. Emtia ticaretinin federal düzenlemesi hemen ortaya çıkmasa da, altın paniği, piyasa manipülasyonu, içerdeki erişim ve aşırı spekülasyonla ilişkili risklerin daha geniş bir anlayışına katkıda bulundu.

Bir buçuk yüzyıldan fazla bir süre sonra, Kara Cuma paniği, büyük bir finansal piyasayı kontrol etme girişimlerinin, spekülatörlerin orijinal grubunun çok ötesinde sonuçlar doğurabileceği sıkça alıntılanan bir örnek olmaya devam ediyor. Ayrıca, hükümet müdahalesinin altın köşesini kırmadaki rolünü ve yapay fiyat artışının kontrolsüz bir şekilde devam etmesini önlemedeki etkisini de göstermektedir.