ABD, 25.000'den fazla göçmeni başka ülkelere gönderiyor

Perşembe 24 - 08:32

Amerika Birleşik Devletleri, Donald Trump'ın Beyaz Saray'a dönüşünden bu yana, uluslararası bir araştırmaya göre, 25.000'den fazla göçmeni, kendi ülkeleri dışında başka ülkelere transfer etti.

Forbidden Stories tarafından koordine edilen ve 15 ülkeden 23 medya kuruluşundan 72 gazetecinin katıldığı araştırma, Ağustos 2026 itibarıyla en az 25.447 kişinin 28 üçüncü ülkeye gönderildiğini buldu. Meksika, yaklaşık 20.000 kişinin transfer edildiği en büyük paya sahip oldu.

Politika, Washington ile Latin Amerika, Afrika ve Pasifik'teki hükümetler arasında yapılan anlaşmalar ağı aracılığıyla genişletildi. Bu düzenlemeler kapsamında, doğrudan kendi vatandaşı oldukları ülkelere geri gönderilemeyen göçmenleri kabul eden ülkeler bulunmaktadır. Anlaşmalar arasındaki koşullar, vatandaşlık, sabıka kaydı ve her ülkenin kabul etmeye istekli olduğu kişi sayısı gibi maddeleri içermektedir.

Araştırmaya göre, Amerika Birleşik Devletleri, onlarca ülkeyle düzenlemeler veya anlayışlar sağlamış ve diğer ülkelerden sınır dışı edilenleri kabul etme konusunda Afrika'daki hükümetlerle iletişime geçmiştir. Bu gelişme, üçüncü ülkeye sınır dışı etme işlemlerini, ABD yönetiminin daha geniş göçmenlik uygulama stratejisinin önemli bir bileşeni haline getirmiştir.

ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Sınır Dışı Operasyonlar Özel Temsilcisi Ofisi, bu düzenlemelerin bazılarını müzakere etmede ve ilgili finansmanı koordine etmede merkezi bir rol oynamıştır, araştırmada incelenen belgelere göre.

Bazı anlaşmalar, kabul eden hükümetler için mali destek içermektedir. Örneğin, Palau, bildirilen değeri 7,5 milyon dolar olan bir düzenleme altında üçüncü ülkelerden en fazla 75 kişiyi kabul etmeyi kabul etmiştir. Araştırmanın kapsadığı dönemde oraya yalnızca çok az sayıda kişi transfer edilmiştir.

Eswatini de ABD anlaşması çerçevesinde insanlar kabul etmiştir; araştırma, Temmuz 2025'ten bu yana potansiyel toplam 160 kişiden 32 göçmenin geldiğini bildirmiştir. Program, gazetecilerin incelediği belgelere göre, 5 milyon dolardan fazla finansman ile desteklenmiştir.

Araştırma, üçüncü ülkeye sınır dışı etme programlarıyla bağlantılı olarak yaklaşık 410 milyon dolarlık bir finansman tespit etmiştir. Bu miktarın yaklaşık 81 milyon doları, düzenlemelere katılan hükümetlere tahsis edilirken, ek fonlar Uluslararası Göç Örgütü ve BM Mülteciler Yüksek Komiserliği gibi uluslararası kuruluşlara yönlendirilmiştir.

Her iki kuruluş da katılımlarıyla ilgili sorularla karşı karşıya kalmıştır. UNHCR, ikili sınır dışı anlaşmaların tarafı olmadığını ve aldığı ABD fonlarının, sığınma sistemlerine destek de dahil olmak üzere insani görevleri çerçevesinde kullanıldığını belirtmiştir. Uluslararası Göç Örgütü de benzer şekilde, fon kabul etmenin ABD sınır dışı operasyonlarını onaylamak anlamına gelmediğini ifade etmiştir.

Politika, Amerika Birleşik Devletleri'nde önemli hukuki zorluklar da yaratmıştır. Eylül 2026'da, Birinci Daire Temyiz Mahkemesi, yönetimin hızlı üçüncü ülkeye sınır dışı etme politikasının yasadışı olduğuna dair alt mahkeme kararını büyük ölçüde onaylamıştır; çünkü göçmenlere önerilen varış noktasında olası zulüm veya işkence ile ilgili endişelerini dile getirme fırsatı verilmemiştir. Reuters, 25.000'den fazla göçmenin Trump yönetimi sırasında kurulan anlaşmalar altında üçüncü ülkeye sınır dışı edildiğini bildirmiştir.

Mahkeme işlemleri, kendi ülkelerine sınır dışı edilmekten koruma almış olabilecek kişiler için usul güvenceleri üzerinde yoğunlaşmıştır. Yönetim, sınır dışı emirlerini yerine getirme yetkisine sahip olduğunu savunurken, mahkemeler, göçmenlerin, bağlantıları olmayan ülkelere transfer edilmelerini sorgulama fırsatı alıp almadığını incelemiştir.

Üçüncü ülkeye sınır dışı etmenin genişlemesi, Amerika Birleşik Devletleri'nde göçmenlik uygulamalarının genel olarak yoğunlaşmasıyla birlikte gerçekleşmektedir. Reuters, göçmenlik tutuklamalarının Ağustos 2026'da neredeyse 51.000'e ulaştığını bildirmiştir; ancak sınır dışı işlemleri günlük ortalama 1.200 civarında kalmıştır, bu da çıkarma işlemlerindeki hukuki, lojistik ve diplomatik kısıtlamaları yansıtmaktadır.

Üçüncü ülke anlaşmalarının artan kullanımı, dolayısıyla, sınır dışı edilen göçmenler için mevcut hukuki korumalar, kabul eden hükümetlerin sorumlulukları ve programların temelini oluşturan mali düzenlemeler üzerinde yenilenmiş bir dikkat çekmiştir. Mahkeme itirazları devam ederken, politika, yürütme yetkisinin göçmenlik sınır dışı işlemleri üzerindeki sınırlarını test eden önemli bir konu olmaya devam edebilir.