Analiz: Fas, gerçekçi siyasi çözümler ve kalkınma projeleriyle Sahra üzerindeki egemenliğini güçlendirdi

Pazartesi 13 Ekim 2025 - 08:08

Siyasi bir analiz, Fas ve Cezayir'in Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Dördüncü Komitesi'ndeki tutumları arasındaki çelişkiyi vurgulayarak, Fas Sahra meselesinde uluslararası hukuk ile reel politika arasındaki çatışmayı gözler önüne seriyor.

Kuveyt'teki Amerikan Uluslararası Üniversitesi'nde siyaset bilimi profesörü olan Yasmine Hasnaoui'nin analizine göre, Cezayir, çatışmayı BM'nin 1514 sayılı Kararı'na dayanarak bir sömürgecilik karşıtı mücadele olarak gösterme stratejisini benimserken, Fas, Sahra üzerindeki Fas egemenliğinin geri verilmesini onaylayan 1975 Madrid Anlaşmaları'na dayanarak, çatışmayı ulusal güvenlik ve egemenlik meselesi olarak savunuyor.

Hasnaoui, analizinde Fas'ın özerklik planını yerel halka geniş bir kontrol sağlayan siyasi bir çözüm olarak desteklediğini, Cezayir'in ise Polisario Cephesi'ni askeri ve diplomatik olarak desteklemeye devam ettiğini ve BM'nin toprak bütünlüğünü teyit eden kararlarını görmezden geldiğini belirtti.

Çatışmayı çözmeye yetkili organın, bazen Polisario ve müttefikleri için bir platform olarak kullanılan ve bu nedenle çözüme doğru ilerlemeyi engelleyen Dördüncü Komite değil, BM Güvenlik Konseyi olduğunu açıkladı.

Fas, özerklik planına yönelik geniş bir uluslararası destek görüyor; bu destek arasında ABD, Fransa ve Birleşik Krallık'ın onayları ve önceki BM Genel Sekreterlerinin övgüleri de yer alıyor. Laayoune ve Dakhla'da 30'dan fazla ülkenin konsolosluk açması, ülkenin egemenliğinin uluslararası alanda tanındığını gösteriyor.

Hasnaoui, Fas'ın sahada altyapı ve kalkınmaya yatırım yaparak varlığını güçlendirdiğini ve Sahra halkı arasında %73'ü aşan yüksek bir siyasi katılım oranına sahip olduğunu da sözlerine ekledi. Gazete, Fas'ın önerdiği gibi Sahra meselesinin Dördüncü Komite gündeminden çıkarılmasının, çatışmanın doğrudan müzakereler yoluyla çözümünü hızlandırabileceğini ileri sürüyor.

Hasnaoui, Fas'ın kalkınma projeleri ve artan uluslararası destekle egemenliğini güçlendirmeye devam ettiğini ve ulusal egemenlik ile halkın haklarını bütünleşik bir demokratik çerçevede dengeleyen bir model sunduğunu savunuyor.