Fransa, Yaşam Maliyetleri ve Eğitim Kesintileri Nedeniyle Yeniden Sosyal Huzursuzlukla Yüzleşiyor

Salı 13 - 08:32

Fransa, 17 Ekim'de sendikalar, öğrenci aktivistleri, Sarı Yelekliler hareketinin üyeleri ve diğer taban örgütlerinin, kemer sıkma politikalarına, artan yaşam maliyetlerine ve kötüleşen kamu hizmetlerine karşı kampanyalarını birleştirmek için bir başka sosyal mobilizasyon dalgasına hazırlanıyor.

"Sarı Yelekliler ve Gençlik: Mücadelelerimiz Bir Araya Geliyor" sloganı altında, organizatörler işçileri, öğrencileri, çiftçileri, öğretmenleri, sağlık profesyonellerini, itfaiyecileri, çevre aktivistlerini ve emeklileri güç birliği yapmaya çağırıyor. Amaçları, eğitim, ücretler, yakıt fiyatları ve kamu hizmetleri ile ilgili ayrı protestoları, katılımcıların adaletsiz bir servet dağılımı olarak tanımladığı düşen satın alma gücüne karşı daha geniş bir harekete dönüştürmek.

Genel İş Konfederasyonu (CGT), ortaokul öğrencileri ve üniversite öğrencileri tarafından düzenlenen gösterilere destek verdi. Sendika, üyelerini 13 Ekim'de planlanan mobilizasyonlar sırasında genç protestocuların yanında durmaya ve çalışanlar ile öğrenci grupları arasında koordinasyonu güçlendirmek için işyeri toplantıları düzenlemeye teşvik etti.

Diğer işçi örgütleri de katılımlarını duyurdu. Toulouse Üniversitesi Hastanesi'ndeki CGT şubesi, 13 ve 17 Ekim'deki gösterilere katılım çağrısında bulunurken, Solidaires sendikası işçileri 17 Ekim'deki Dijon mobilizasyonuna katılmaya çağırdı. Video Oyun Çalışanları Sendikası, STJV olarak bilinen, her iki tarihte grev ve gösteri çağrısında bulundu.

Büyüyen kampanya, hükümetin 2027 bütçe önerisine yönelik eleştirileri artırdı. CGT genel sekreteri Sophie Binet, planın kapsamlı bir gözden geçirilmesini talep ederek, önlemlerin genç nesiller üzerinde aşırı bir yük oluşturduğunu savundu. Fransız televizyon kanalı LCI'de yaptığı açıklamada, kamu hoşnutsuzluğunun ölçeğini ele almak için yetersiz bulduğu duyuruları reddetti.

Sendikanın vurguladığı önlemler arasında 1,588 öğretim pozisyonunun ortadan kaldırılması, üniversite finansmanının 200 milyon euro azaltılması ve konut yardımları ile öğrenci burslarının dondurulması yer alıyor. Binet, hükümetin kemer sıkma yaklaşımını yeniden gözden geçirmesini, eğitim kurumları ve kamu hizmetlerine yatırım yapmasını ve çalışma koşullarını iyileştirmesini talep etti.

Protesto kampanyası, "Her Şeyi Durdur" hareketi, "Öfkelileşelim" hareketi ve Halk Ayaklanması organizasyonu gibi birçok taban örgütünden destek aldı. Fransız Komünist Partisi lideri Fabien Roussel ve Yeşil Parti lideri Marine Tondelier de daha geniş mobilizasyona destek verdiklerini ifade etti.

Eğitim, hala önemli bir hayal kırıklığı kaynağı olmaya devam ediyor. Endişeler arasında kötüleşen okul altyapısı, öğretmen eksiklikleri ve eğitim fırsatlarına erişimdeki sürekli eşitsizlikler bulunuyor. 9 Ekim'de yayımlanan Reuters haberine göre, öğrenci sendikaları, hükümetin en ciddi personel eksiklikleri yaşayan kurumlara 3,000 nitelikli öğretmen sağlama taahhüdüne rağmen gösterilerine devam etmeyi planlıyor.

Yetkililerin öğrenci protestolarına yanıtı da başka bir tartışma konusu haline geldi. Fransız gazetesi Le Monde tarafından bildirilen verilere göre, 21 Eylül ile 8 Ekim arasında ortaokul gösterileriyle bağlantılı olarak polis 6,877 kişiyi gözaltına aldı ve bunların çoğu reşit olmayanlardan oluşuyordu.

Bu rakamlar, polis gözaltının gençlerin protesto etme haklarını kullanmalarını engelleyip engellemeyeceği konusunda sorular gündeme getirdi. Aynı gazetede yayımlanan bir görüş yazısında, geniş çapta gözaltının gelecekteki gösterilere katılımı caydırabileceği uyarısında bulunuldu ve gözaltına alınanların altıda birinden fazlasının daha sonra dava edilmediği belirtildi.

Fransız yargıçlar sendikası, protestolar sırasında polis davranışını da şiddetli ve uygunsuz olarak eleştirdi. Amnesty International ise, yetkililerden gençlerin barışçıl toplanma hakkını korumasını ve göstericileri dağıtmak için biber gazı, cop ve lastik mermisi kullanımına ilişkin raporları araştırmasını talep etti.

Planlanan gösteriler, Fransız hükümeti için hassas bir zamanda geliyor. Hükümet, hane giderleri, kamu sektörü finansmanı ve temel hizmetlerin kalitesi konularında baskı altında. Sendikalar ve taban hareketleri kampanyalarını koordine etmeye çalışırken, Ekim mobilizasyonu, yetkililerin sosyal taleplere yanıt verme yeteneğini test edebilirken barışçıl protesto hakkını korumak için de bir sınav olabilir.