Milan, 2026'da İtalya'nın en pahalı şehri olmaya devam ediyor

08:33

Milan, 2026'da yaşam maliyetleri açısından İtalya'nın en pahalı şehri konumunu korurken, Napoli, ülkenin en uygun fiyatlı büyük şehri olarak sıralamanın en alt sırasında yer alıyor. Bu rakamlar, kuzey ve güney İtalya arasındaki sürekli ekonomik uçurumu gözler önüne seriyor.

Sıralama, İtalya'nın tüketici koruma derneği Codacons tarafından, Girişimler ve İtalya'da Üretilenler Bakanlığı'nın fiyat izleme sistemi verileri kullanılarak derlendi ve Haziran 2026'ya kadar güncellendi. Çalışma, büyük İtalyan şehirlerinde 33 mal ve hizmet içeren bir sepetin maliyetini karşılaştırdı.

Sepet, 20 gıda ürünü ve 13 temel ve eğlence ile ilgili hizmeti içeriyordu; bu hizmetler arasında kuaförlük, pizza restoranları, veteriner bakımı, diş hizmetleri ve sinema biletleri gibi harcamalar yer aldı.

Raporun verilerine göre, sepetin toplam maliyeti Milan'da yaklaşık 693 €'ya ulaşırken, Bolzano'da 652 € olarak belirlendi. Napoli'de ise aynı sepetin maliyeti yaklaşık 402 € olup, Milan'dan yaklaşık %42 daha ucuzdur.

Yalnızca gıda fiyatları da önemli bir coğrafi farkı ortaya koydu. Meyve ve sebze, et ve balık gibi ürünlere yapılan harcamalar, Milan, Bolzano, Trieste, Bologna, Ceneviz ve Floransa gibi kuzey ve merkez şehirlerinde 200 €'yu aştı.

Öte yandan, güney şehirlerinde gıda harcamaları önemli ölçüde daha düşüktü. Bari ve Palermo'da yaklaşık 170 €, Pescara'da 154 € ve Catanzaro'da 149 € olarak kaydedilirken, Napoli en düşük rakam olan yaklaşık 140 €'yu gördü.

Hizmetler de dikkate alındığında farklılıklar daha belirgin hale geliyor. Milan, çalışmada yer alan hizmetler için ortalama 491 € harcama kaydederken, Aosta ve Bolzano'da bu rakam 452 € olarak belirlendi. Ölçeğin diğer ucunda, Palermo'da hizmet maliyetleri ortalama 292 € ve Napoli'de sadece 262 € olarak belirlendi.

Bu bulgular, İtalya'da günlük yaşam maliyetinin konuma bağlı olarak önemli ölçüde değişebileceğini vurguluyor. Kuzey şehirleri, hem mal hem de hizmetler için daha yüksek fiyatlarla karşılaşırken, birçok güney kentsel bölgesi, iki bölge arasındaki daha geniş ekonomik farklılıklara rağmen daha düşük yaşam maliyetleri sunmaya devam ediyor.