11 Eylül'ün travması nesiller boyunca aileleri etkileyebilir

19:30

On beş yıl sonra 11 Eylül saldırılarının psikolojik sonuçları, felakete yanıt verenlerin ailelerini hala etkileyebilir. Yeni bir çalışma, saldırılardan sonra travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) geliştiren ilk müdahale edenlerin çocuklarının, kendilerinin de zihinsel sağlık sorunları yaşama riskinin daha yüksek olabileceğini öne sürüyor.

Columbia Üniversitesi'nden araştırmacılar, saldırıların ardından ebeveynleri bu duruma maruz kalan çocuklar arasında uzun vadeli travma etkilerini inceledi. Bulguları, çocukların yıkıma doğrudan maruz kalmasına gerek olmadığını, bunun yerine ebeveynlerin korku, kaygı, güvensizlik ve davranış değişikliklerinin felaketin bazı psikolojik sonuçlarını bir sonraki kuşağa iletebileceğini öne sürüyor.

Araştırma, Holokost kurtulanları ve Vietnam Savaşı gazileri ile ilgili önceki çalışmalara dayanıyor; bu çalışmalar, şiddetli ebeveyn travmasının çocuklarının psikolojik iyilik hali üzerinde etkili olabileceğini bulmuştu. Ancak, 11 Eylül saldırıları, birçok ilk müdahale edenin ve kurtarma işçisinin felaket alanında uzun süre maruz kaldığı için ayırt edici bir ortam sağladı.

Önceki araştırmalar, saldırılardan sonra bazı polis memurları ve acil durum çalışanlarının çocukları arasında davranışsal ve psikolojik zorlukları belgeledi. Son çalışma, bu etkilerin bu çocuklar yetişkinliğe ulaştığında hala gözlemlenip gözlemlenmeyeceğini belirlemeye çalıştı.

Araştırmacılar, saldırılardan sonra ebeveyn TSSB'si ile çocukları arasında bir ilişki buldu. Çocuklar kendilerinin TSSB geliştirme olasılığının daha düşük görünmesine rağmen, depresyon, kaygı ve panik ile ilgili semptomlar gibi durumlara karşı artan bir hassasiyet gösterdiler.

Ebeveynlerin maruz kalma süresi ve yoğunluğu da önemli görünüyordu. Çocuklar, ebeveynleri saldırılardan hemen sonra felaket alanına geldiğinde, orada uzun süre kaldıklarında veya insan kalıntılarına ve diğer travmatik koşullara maruz kaldıklarında psikolojik zorluklar yaşama olasılıkları daha yüksekti.

Bulgular, ilk müdahale eden grupları arasında farklılıklar da gösterdi. Kurtarma ve temizlik işçilerinin çocukları, polis memurlarının çocuklarına göre daha kötü sonuçlar yaşama eğiliminde görünüyordu. Araştırmacılar, hazırlık, eğitim ve profesyonel destek erişimindeki farklılıkların bu kontrasta katkıda bulunmuş olabileceğini öne sürüyor.

11 Eylül felaketine maruz kalmanın uzun vadeli sonuçları, psikolojik sağlığın ötesine geçebilir. Ayrı bir araştırma, toksik toza ve şiddetli strese uzun süre maruz kalmanın ilk müdahale edenlerin fiziksel ve nörolojik sağlığı üzerindeki etkilerini araştırdı.

2025 yılında binlerce ilk müdahale edenin katıldığı bir çalışmada, manyetik rezonans görüntüleme ve yapay zeka modeli kullanılarak tahmin edilen beyin yaşı ile kronolojik yaş karşılaştırıldı. Araştırmacılar, TSSB'si olan katılımcıların, bu bozukluğu geliştirmeyenlere göre hızlandırılmış beyin yaşlanması belirtileri gösterdiğini bildirdi.

Diğer araştırmalar da Dünya Ticaret Merkezi alanındaki toksik toza uzun süre maruz kalmanın uzun vadeli nörolojik sonuçları hakkında endişeleri artırdı. Bu bulgular, saldırıların sağlık etkilerinin, orijinal olaydan on yıllar sonra bile devam edebileceği olasılığını vurguluyor.

Bilim insanları, nesiller arası travmanın karmaşık olduğunu ve tek bir mekanizmaya atfedilemeyeceğini vurguluyor. Aile ortamı, ebeveynlerin zihinsel sağlığı, sosyal destek, genetik ve bireysel deneyimler tümü psikolojik sonuçları etkileyebilir.

Son bulgular, büyük felaketlere maruz kalan insanlar ve aileleri için uzun vadeli desteğin önemini vurgulamaktadır. Zihinsel sağlık sonuçları, bir acil durum sona erdikten çok sonra devam edebilir, bu da sürekli izleme ve uygun bakıma erişimin hayati önem taşıdığını göstermektedir.

Bu nedenle, 11 Eylül saldırıları sadece tarihi bir olay değil, aynı zamanda büyük ölçekli travmanın doğrudan deneyimleyenlerin ötesinde sonuçlar bırakabileceğine dair güçlü bir örnektir. Bazı aileler için, psikolojik etki nesiller boyunca hissedilmeye devam edebilir.